Ας το δούμε αλλιώς

Φαντάσου έναν κόσμο…

Όπου το χρήμα δεν υπάρχει.

Όχι σε χαρτί, όχι σε κάρτα, ούτε καν ψηφιακά.

Ένα σύστημα όπου όλα το φαγητό, η υγεία, η παιδεία, η στέγη, το ρεύμα, το νερό δεν αγοράζονται. Δίνονται.

Γιατί ανήκουν σε όλους.

Το κράτος δεν είναι πια όργανο εξουσίας. Είναι ο ίδιος ο λαός.

Και τα αγαθά δεν είναι εμπόρευμα. Είναι κοινή ζωή.

Ο άνθρωπος δεν δουλεύει για να επιβιώσει.

Δουλεύει για να προσφέρει. Για να δημιουργήσει.

Όχι γιατί “πρέπει” αλλά γιατί θέλει.

Γιατί έχει χρόνο, υγεία, όραμα.

Κανείς δεν πουλάει το σώμα του για ένα πιάτο φαΐ.

Καμία μάνα δεν ξεπουλάει την αξιοπρέπειά της για να ταΐσει τα παιδιά της.

Δεν υπάρχουν ναρκωτικά γιατί κανείς δεν έχει ανάγκη να ξεφύγει από έναν ζωντανό εφιάλτη.

Δεν υπάρχουν όπλα γιατί δεν υπάρχει συμφέρον, δεν υπάρχει εχθρός.

Δεν υπάρχουν κλέφτες γιατί δεν υπάρχει τι να κλέψεις.

Κανείς δεν κυνηγάει τον πλούτο, γιατί ο πλούτος είναι κοινός.

Οι μετανάστες μένουν στις πατρίδες τους.

Γιατί δεν χρειάζεται να φύγουν για να ζήσουν.

Ο θάνατος από φτώχεια, πολέμους, ασθένειες, εξαθλίωση… μειώνεται.

Ο κόσμος μορφώνεται.

Γίνονται επιστήμονες. Βρίσκουν θεραπείες, λύσεις, ελπίδα.

Καμία οικογένεια δεν μένει στον δρόμο.

Κανένα παιδί δεν κοιμάται νηστικό.

Και εσύ μπορείς να ταξιδεύεις, να γνωρίζεις, να αγαπάς,

να ζήσεις ελεύθερα, χωρίς σύνορα και φράχτες,

σε έναν παράδεισο που χτίζεται εδώ στη Γη.

Γιατί η Γη μάς δόθηκε από τον Θεό ελεύθερη.

Κι εμείς τη γεμίσαμε τιμές, ιδιοκτησίες και κάγκελα.

Αυτό δεν είναι ουτοπία.

Ουτοπία είναι αυτό που ζούμε τώρα:

που πληρώνουμε για να ζήσουμε.

Ας το δούμε αλλιώς.

Ας ονειρευτούμε ξανά.

Ας πιστέψουμε πως γίνεται.

Γιατί γίνεται. Από εμάς.

Από εσένα.