Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ “ΑΓΧΟΥΣ” ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ
Υπάρχει ένα τέρας που δεν έχει μορφή.
Δεν κάνει θόρυβο. Δεν κρατάει όπλο. Δεν φωνάζει.
Μα σκοτώνει σιγά, ύπουλα και καθημερινά.
Λέγεται Άγχος.
Φτάνει πια.
Φτάνει με το άγχος που τρώει την ψυχή πριν το σώμα.
Φτάνει με το ξύπνημα που μοιάζει βάρος.
Με τις Κυριακές που μοιάζουν Δευτέρες.
Με τους ανθρώπους που λυγίζουν επειδή δεν μπορούν να πληρώσουν να υπάρξουν.
Στον κόσμο που χτίζουμε, η ζωή δεν είναι αγώνας επιβίωσης – είναι δώρο.
Η ανθρώπινη αξία δεν μετριέται με χαρτιά, βαθμούς, λεφτά ή λογαριασμούς.
Μετριέται με το χαμόγελο. Με το φως στο βλέμμα. Με την αγκαλιά που δίνεται χωρίς αντάλλαγμα.
Δεν είμαστε ουτοπία – είμαστε εξέλιξη.
Είμαστε η φωνή όσων δεν μπόρεσαν να φωνάξουν.
Η στήριξη όσων σήκωσαν βάρη μεγαλύτερα απ’ τις πλάτες τους.
Είμαστε οι ερωτήσεις που πονάνε, και οι απαντήσεις που λυτρώνουν.
Εδώ, το άγχος δεν έχει λόγο ύπαρξης.
Γιατί ο άνθρωπος έχει στέγη, τροφή, φροντίδα, και ουσία.
Γιατί δεν δουλεύει για να ζήσει – προσφέρει για να δημιουργήσει.
Γιατί δεν ζει για να αποδείξει – ζει για να ανθίσει.
Εδώ, το παιδί χαμογελά χωρίς φόβο.
Η μητέρα αναπνέει χωρίς δάκρυα.
Ο πατέρας δεν παλεύει να αποδείξει την αξία του.
Ο γέροντας δεν είναι βάρος – είναι φάρος.
Ο ανάπηρος δεν είναι αόρατος – είναι δάσκαλος.
Αυτό είναι το Όραμα της Ισότητας.
Και δεν χρειαζόμαστε άδεια για να το ονειρευτούμε.
Μόνο καρδιά να το πιστέψουμε, και ψυχή να το χτίσουμε.
Όποιος κουράστηκε από την αδικία,
Όποιος δεν αντέχει να βλέπει άλλο κόσμο να πεινάει,
Όποιος θέλει να ζήσει ,όχι απλώς να επιβιώσει
ας έρθει μαζί μας.
Γιατί ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε για να σκύβει.
Γεννήθηκε για να ζει με αξιοπρέπεια, αγάπη, ελευθερία και ειρήνη.
Μιλάμε για εσένα.
Για εσένα που ξυπνάς με σφίξιμο στο στήθος.
Που νιώθεις ότι δεν σε αντέχει ούτε η σκέψη σου.
Για εσένα που παίρνεις χάπια για να κοιμηθείς… και άλλα για να ξυπνήσεις.
Που παλεύεις να φανείς καλά, μα μέσα σου βουλιάζεις.
Που ζεις με το βάρος της καθημερινότητας σαν να σπρώχνεις έναν βράχο κάθε μέρα στην ίδια ανηφόρα.
Ξέρουμε τι θα πει κρίση πανικού μέσα στο λεωφορείο,στο τραίνο,στην δουλειά,ακόμα και στο ίδιο σου το σπίτι,
να τρέμεις για τους λογαριασμούς,
να φοβάσαι να αρρωστήσεις γιατί δεν έχεις να πας σε γιατρό,
να κρύβεις τα δάκρυά σου γιατί “πρέπει να σταθείς δυνατός”.
Όχι άλλο.
Ο άνθρωπος δεν είναι μηχανή. Δεν γεννήθηκε για να πονάει.
Και το πιο επικίνδυνο δεν είναι η φτώχεια στο πορτοφόλι,
αλλά η φτώχεια στην ελπίδα.
Εμείς, λοιπόν, δεν τάζουμε θαύματα. Τάζουμε Αλλαγή.
Όταν το χρήμα πάψει να κυβερνά,
όταν κανείς δεν νιώθει κατώτερος, μόνος, αποτυχημένος,
όταν η Παιδεία γίνει ανάσα και όχι φυλακή,
η Υγεία δωρεάν, ο Ύπνος ήρεμος και το Φαγητό δεδομένο…
Τότε το άγχος απλώς… δεν θα έχει λόγο να υπάρχει.
Η ΙΣΟΤΗΤΑ δεν είναι μόνο κοινωνικό αίτημα. Είναι ψυχική λύτρωση.
Είναι το τέλος του καθημερινού εφιάλτη που λέγεται “ζω για να προλάβω”.
Είναι μια νέα αρχή, με πρόσωπα χαμογελαστά, με βλέμματα ήρεμα και καρδιές που χτυπούν όχι από φόβο… αλλά από προσμονή για ζωή.
Στην ΙΣΟΤΗΤΑ, το άγχος δεν έχει θέση.
Δεν χωρά.
Θα εξαλειφθεί.
Οριστικά.
Leave a Reply
Want to join the discussion?Feel free to contribute!