Ο κόσμος μας βρέθηκε παγιδευμένος σε κύκλους ανισότητας, ανταγωνισμού και αδιάκοπης προσπάθειας για απόκτηση υλικών αγαθών. Η ανθρώπινη ύπαρξη συρρικνώθηκε στη μάχη για επιβίωση, ενώ η ελευθερία και η δημιουργία εκχωρήθηκαν στο βωμό της ανάγκης. Κάθε στοχαστής ονειρεύτηκε ένα καλύτερο αύριο· ήρθε η ώρα εμείς να το πραγματώσουμε. Κεφάλαιο 1: Η Ανθρώπινη Αξία Αναγνωρίζουμε ότι […]
Υπάρχει ένα τέρας που δεν έχει μορφή. Δεν κάνει θόρυβο. Δεν κρατάει όπλο. Δεν φωνάζει. Μα σκοτώνει σιγά, ύπουλα και καθημερινά. Λέγεται Άγχος. Φτάνει πια. Φτάνει με το άγχος που τρώει την ψυχή πριν το σώμα. Φτάνει με το ξύπνημα που μοιάζει βάρος. Με τις Κυριακές που μοιάζουν Δευτέρες. Με τους ανθρώπους που λυγίζουν επειδή […]
Φαντάσου έναν κόσμο… Όπου το χρήμα δεν υπάρχει. Όχι σε χαρτί, όχι σε κάρτα, ούτε καν ψηφιακά. Ένα σύστημα όπου όλα το φαγητό, η υγεία, η παιδεία, η στέγη, το ρεύμα, το νερό δεν αγοράζονται. Δίνονται. Γιατί ανήκουν σε όλους. Το κράτος δεν είναι πια όργανο εξουσίας. Είναι ο ίδιος ο λαός. Και τα […]
Ώρα Μηδέν. Ώρα Ανθρώπου. Το όραμα γίνεται πράξη. Αρκετά σιωπήσαμε. Αρκετά πληρώσαμε το φως, το νερό, το δικαίωμα να ζούμε. Αρκετά ζήσαμε σε μια κοινωνία που μετράει ανθρώπους με νούμερα, λεφτά και τίτλους. Η ΙΣΟΤΗΤΑ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ. Δεν είναι απλώς ένα κίνημα. Είναι η πιο μεγάλη ανατροπή που γνώρισε ο κόσμος. Δεν ζητάμε να πιστέψεις σε […]
Σε μια κοινωνία όπου η αξία του ανθρώπου μετριέται ακόμη με τη δύναμη, την εμφάνιση ή την “αποδοτικότητα”, εμείς επιλέγουμε να βάλουμε το φως εκεί που οι άλλοι ρίχνουν σκιές. Στην κοινωνία της Ισότητας, τα άτομα με αναπηρία δεν θα είναι ποτέ ξανά στο περιθώριο. Θα είναι στο κέντρο – εκεί που πάντα άνηκαν.Το όραμά […]
Σήμερα υψώνουμε τη φωνή μας για εκείνους που δεν έχουν φωνή. Για εκείνους που η κοινωνία μας έμαθε να προσπερνά: Τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας. Τους θεμελιωτές του χθες, που κρατούν την ιστορία αυτού του τόπου στις ρυτίδες τους. Δεν είναι στατιστικά. Δεν είναι “κόστος συντάξεων”. Δεν είναι “βάρος για το σύστημα”. Είναι άνθρωποι. […]
Τόσα χρόνια μιλάτε για ανάπτυξη. Για επενδύσεις, για προγράμματα, για σταθερότητα. Για την «καλύτερη Ελλάδα», για το «ευρωπαϊκό όραμα». Και πού καταλήξαμε; Μεγαλύτερη φτώχεια. Περισσότερη μοναξιά. Νοσοκομεία ρημαγμένα, σχολεία ξεχασμένα. Μητέρες που κλαίνε μπροστά σε ένα άδειο πιάτο. Γέροντες που πεθαίνουν σε διαδρόμους. Παιδιά που μεγαλώνουν με άγχος και φόβο. Τι ακριβώς χτίσατε; Για ποιον; […]